Onkosten en erelonen

De advocaat bepaalt de kosten en het ereloon onder meer aan de hand van volgende criteria:

- het belang van de vervulde opdrachten
- de op het spel staande belangen
- de moeilijkheidsgraad van de tussenkomst
- het technische karakter van de zaak en de specialistische kennis die wordt toegepast
- het behaalde resultaat
- de snelheid van de tussenkomst

Afhankelijk van de interventie, kan de advocaat kiezen voor een vergoeding op uurbasis, voor een forfaitaire vergoeding of voor een tijdelijk juridisch abonnement.

Het recht op informatie

De cliënt heeft het recht om van meet af aan te weten hoeveel hij moet voorzien om de kosten te dekken die gepaard gaan met het openen en behandelen van een dossier.

Globaal gesproken, mag de advocaat voorschotten vragen op zijn ereloon naargelang de behandeling van de zaak evolueert.

De advocaat heeft de plicht zijn cliënt uit te leggen hoe zijn ereloon berekend wordt. Hij moet een onderscheid maken tussen:

- het ereloon
- kosten en administratieve uitgaven (secretariaat, verplaatsingen, ...)
- gerechtskosten die voor rekening van de cliënt zijn gemaakt
- de voorschotten die gestort zijn

Controle en sancties

Elke advocaat is onderworpen aan de tucht van de Orde waartoe hij behoort. Die tucht en controle gelden net zo goed voor het ereloon.

De stafhouder en de raden van de Orde van advocaten zijn bevoegd om te oordelen en beslissingen te nemen bij geschillen omtrent erelonen tussen advocaat en cliënt. Om hun hulp in te roepen, volstaat een gewone brief.

Dienstverlening aan minvermogenden

Wanneer het Bureau van Consultatie en Verdediging (pro-deo) een advocaat vraagt om tussenbeide te komen, mag de advocaat niet op eigen houtje een bedrag bepalen voor zijn kosten en erelonen.

Die kosten en het ereloon worden begroot door de Voorzitter van het Bureau van Consultatie en Verdediging. Daartoe baseert hij zich op een aantal documenten die hem worden voorgelegd. Heeft de persoon die verdedigd moet worden onvoldoende inkomsten, dan kan dat zelfs betekenen dat de advocaat zijn diensten volledig gratis moet verlenen.

Sedert enkele jaren vergoedt de staat gedeeltelijk en forfaitair sommige kosten die de advocaten hebben bij de verdediging van minvermogenden.

In 't algemeen volstaat deze financiële bijdrage zelfs niet om de administratiekosten te dekken ...!